Marjolein Dubbers

Marjolein Dubbers

Toen het roze strikje nog perzikkleurig was

Haar naam was Charlotte Haley en ze had een zus en dochter met borstkanker. Haar oma was eraan overleden. Charlotte maakte met de hand kleine, perzikkleurige strikjes en verpakte ze per vijf stuks met een kaartje waarop stond: “Het Nationaal Kanker Instituut heeft een jaarlijks budget van 1.8 miljard dollar. Hiervan gaat maar 5% naar onderzoek van preventie van borstkanker. Help ons om onze wetgevers en Amerika wakker te schudden door dit strikje te dragen.” Ze deelde ze uit in haar lokale supermarkt en verstuurde ze naar nationaal bekende vrouwen waaronder de vrouw van de president.

Roze strikjes en roze producten

In 1992 werd ze ontdekt door het cosmeticabedrijf Estee Lauder.  Evelyn Lauder, de vice president van dit bedrijf, had zelf borstkanker gehad en wilde het idee van Charlotte Haley overnemen; ze wilde de strikjes gebruiken om aandacht te vestigen op de strijd tegen borstkanker. Charlotte Haley weigerde resoluut, ze vond het bedrijf te commercieel. De advocaten van Estee Lauder kwamen met een simpele oplossing: bedenk een andere kleur! Dat werd roze. Het roze strikje als symbool voor de strijd tegen borstkanker is nu wereldwijd bekend. Roze werd hot. Ieder Amerikaans bedrijf wil meedoen want roze verkoopt. Veel bedrijven brengen daarom een roze (verpakt) product mét strikje op de markt waarvan een deel van de opbrengst gaat naar borstkankeronderzoek. Deze roze producten gaan als zoete broodjes over de toonbank: van teddyberen tot koekjes en van nietmachines tot herenonderbroeken. Ik heb zelfs een pistool gezien met een roze handvat.

Wie heeft er eigenlijk baat bij preventie?

Helaas is in deze zee van roze strikjes en oceaan van geld tegen borstkanker het oorspronkelijke idee om méér geld beschikbaar te krijgen voor preventie van borstkanker helemaal verloren gegaan. Volgens schattingen gaat van de vele miljarden dollars die momenteel beschikbaar zijn voor onderzoek rondom borstkanker nog steeds slechts 3% tot 5% naar preventie.

Hoe zou het zijn als vliegtuigmaatschappijen er een vergelijkbare benadering op na zouden houden: “we wachten tot het fout gaat en dan gaan we eens goed onderzoeken wat er mis kan zijn gegaan en bekijken we wat er nog valt op te lappen en repareren.” Als er dagelijks vliegtuigen uit de lucht zouden vallen zou er niemand meer in stappen. Dus staat preventie van ongelukken helemaal bovenaan hun prioriteitenlijstje.

Natuurlijk gaat de vergelijking tussen het technische mechanisme van een vliegtuig en het holistische organisme van een lichaam niet op. Maar zou dat niet eens precies de reden kunnen zijn waarom er nog steeds geen genezing is gevonden voor borstkanker? Benaderen we borstkanker niet veel te veel als een “technisch mankement” van een lichaam terwijl een lichaam zo oneindig veel complexer is dan een vliegtuig?

Waarschijnlijk is er ook nog een andere reden waarom preventie niet populair is. Veel onderzoeksinstituten naar borstkanker worden (mede) gefinancierd door farmaceutische bedrijven o.a. die apparatuur, behandelingen en/of medicijnen leveren rondom borstkanker. Het moge duidelijk zijn dat zij er geen financieel belang bij hebben om borstkanker de wereld uit te helpen. Laten we het maar gewoon onder ogen zien: behalve wij vrouwen én onze dierbaren, heeft niemand baat bij preventie van borstkanker. Charlotte Haley had gelijk; het strikje werd symbool voor business as usual. Helaas, maar money rules the world.

Marjolein Dubbers kwam vanuit het bedrijfsleven in een burnout terecht en dat was een start voor haar om zich intensiever bezig te gaan houden met voeding. Ze voelde dat ze iets te kort kwam en verdiepte zich in diverse onderwerpen zoals superfoods en rawfood, en volgde enkele studies waaronder orthomoleculaire voedingstherapie, de Hormoonfactor en een training tot vitaliteitscoach. Dit alles leidde uiteindelijk voor haar tot de start van haar coachings praktijk als vitaliteitscoach voor vrouwen 40+ . De coachings praktijk staat echter op een laag pitje omdat ze graag  zoveel mogelijk vrouwen wil bereiken met haar kennis en ervaring   en haar website www.energiekevrouwenacademie.nl (EVA) kort na de lancering al zeer goed bezocht werd. Marjolein schrijft unieke leuke en zeer boeiende blogs voor haar site. Ik kan me voorstellen dat de vele lezeressen uitkijken naar de volgende die in hun mailbox verschijnt.