Drs. Marike Westra

Drs. Marike Westra

Ik weet het nog goed toen ik in februari 2011 iets hards in mijn borst voelde en mezelf wijsmaakte dat het niks kon zijn. Ik was 36 jaar, alleenstaande moeder van 2 jonge kinderen en we hadden de maand ervoor mijn lieve tante, welke jarenlang alle chemo’s en bestralingen die er waren had gehad, veel te jong aan een uitgezaaide borstkanker verloren. Het kon toch niet zo zijn dat ik hier nu iets fouts in mijn borst had? Ik had kinderen groot te brengen, er wachtte een mooie toekomst op mij, dat zou zo’n klein onschuldig knobbeltje toch niet gaan zitten verstoren? Ik probeerde het te ‘vergeten’, wachtte mijn cyclus af –want de hormonen hadden vast mijn borstweefsel wat doen veranderen- maar er veranderde niks; de harde knobbel bleef zitten. Hopende op een geruststellend woord maakte ik dan toch maar een afspraak met de huisarts, maar hij keek en sprak ernstig en stuurde mij meteen door naar de Mammapoli. De chirurg die ik sprak en die mij onderzocht ging ook steeds bezorgder kijken. Er volgde een zeer pijnlijke mammogram, een punctie en toen twee weken van wachten. De langste twee weken van mijn leven. Twee weken waarin alle what if’s voorbij kwamen. Twee weken waarin ik pittige discussies (of beter: monologen) voerde met het Universum waarin ik aan alle kanten uitlegde dat borstkanker niet mijn lot kon zijn.

De chirurg wond er geen doekjes om; het was borstkanker en het moest verwijderd worden.

In afwachting van de operatie belde mijn dierbare vriendin Joke, de liefste en meest kundige verloskundige die ik ken, met het bericht dat ze geen goed nieuws had: er was borstkanker bij haar ontdekt en ze moest geopereerd en bestraald worden.

We waren beide in shock nadat ik haar had verteld dat ook ik borstkanker had.

We zijn inmiddels 8 jaar verder en ik ben er nog, mijn borsten ook, en het gaat goed met ons. De tumor is verwijderd en niet teruggekomen en ik hoef geen controles meer. Lieve Joke is ondanks al haar behandelingen en vechtlust en de ongelooflijke kennis die ze had van zowel alle reguliere als niet-reguliere behandelingen voor kanker, eind 2014 gestorven aan een uitgezaaide borstkanker. Op haar sterfbed heeft ze mij haar verloskundigentas en alle boeken en kennis die ze had verzameld over kanker overgedragen en mij op het hart gedrukt dat er met preventie nog heel veel winst te halen valt voor duizenden vrouwen.

Hoe mooi is het dat vorig jaar, in alle voorbereidingen van de oprichting van onze leefstijl praktijk Sielesâlt, Francine van Broekhoven van de Groene Zuster op ons pad kwam en dat bleek dat ik haar moeder Annemieke, welke ook aan de gevolgen van borstkanker is overleden, goed heb gekend. Francine introduceerde de Medische Thermografie en borstgezondheid bij ons en mijn collega en ik waren meteen om; dit moest zo zijn, hier moesten we mee gaan werken in onze praktijk.

Een schitterende praktijk staat er inmiddels in hartje Bussum en we hebben een hele fijne ruimte ingericht waarin we Thermografische beelden maken van zowel de borsten als het hele lichaam. Daarnaast bieden we allerlei mogelijkheden op het gebied van preventie en leefstijl om het lichaam in een gezonde balans te laten komen.

Wanneer we ook maar 1 vrouw het lot van mijn tante of Joke kunnen besparen is het allemaal de moeite waard geweest.

Ik zet mij dan ook graag in om borstgezondheid meer op de kaart te zetten, om vrouwen bewust te maken dat ze hun borsten moeten eren en dat ze veel kunnen doen om hun borsten gezond te houden.

Meer weten over onze praktijk? Kijk op www.sielesalt.nl